Beşikten Mezara Gurbet, Ahmet Emin’in babasının Hollanda’ya göç ettikten sonra ilk yaşadığı yer olan Amsterdam’daki petek formlu Bijlmermeer apartmanlarından ve Emin’in anneannesi tarafından elde dokunmuş bir yörük halısından ilham alır. Biri içsel ve gündelik, diğeri yapısal ve kentsel olan bu iki form, anlam yüklü bir müdahaleyle bir araya gelir. Kırmızı tuğlalar, Bijlmermeer apartmanlarının modüler yapısını yansıtır şekilde halının üzerinde yükselir ve mekâna doğru yayılır. 

Burada halı, yerinden edilmenin duygusal mimarisini çağrıştırarak bir odadan eve, memleketten dünyaya, beşikten mezara uzanan bir “yuva” arayışını dile getirir. Bu arayış şu soruları gündeme getirir: Bir ev nasıl yuva olur? Ev nerede başlar, nerede biter?