ECHO is een ontwerpvoorstel voor een migratiemuseum in Amsterdam. Het museum transformeert de migratiegeschiedenis van de stad tot een ruimtelijk narratief. Een echo is wat je uitzendt en dat bij je terugkomt — veranderend, maar verbonden — en verwijst daarmee naar de relatie tussen plaatsen, tijden en mensen. Het museum vertelt niet alleen het verhaal van migratie, maar reconstrueert dit ook middels non-hierarchische vijf-hoekige vormen, maar verschillen in vorm en hoogte. Deze vijfhoeken vertakken zich naarmate ze omhoog rijzen, net zoals mensen vanuit dezelfde oorsprong verschillende richtingen opgroeien, gevoed door uiteenlopende geografieën. De gevel is bekleed met kantmotieven van staal. Deze motieven vormen een extra laag die het collectieve culturele geheugen symboliseert dat migratie met zich meebrengt. Kant wordt 
traditioneel gebruikt om te beschermen wat dierbaar is. In het migratiemuseum beschermt het kant symbolisch de collectie.