Dantel #41 richt zich op kant. Het werk verwelkomt bezoekers en biedt een nieuw perspectief op het migratieverhaal. De grote kanten stukken zijn verzameld door de moeder van Batman uit huizen van verschillende migrantenfamilies. De doorgang zelf werd genaaid door Batman en zijn vader. Het is een opening die herinnering, heimwee maar ook de toekomst symboliseert.

Migratie splijt gezinnen. Het zijn de mannen die vertrekken om ergens anders te gaan werken en migratie- verhalen richten zich dan ook vaak op hen. Dantel #41 keert deze blik om en stelt de vraag: wat gebeurt er met de vrouwen en het gezin dat achterblijft? Hun emoties, die vaak buiten beschouwing blijven, worden hier zichtbaar. Het weeft een verhaal waarin stilte en herinnering evenveel gewicht dragen als daden.  Het werk nodigt uit tot vertraging, tot luisteren, en laat zien dat migratie niet één verhaal is.